Często się zdarza, że w przyczepach holowanych przez samochód osobowy nieprawidłowo działa oświetlenie. Jak temu zaradzić?


Generalnie rzecz biorąc spotykamy się z trzema rodzajami gniazd elektrycznych stosowanych do podłączenia samochodu z przyczepą: najstarszy typ 7-pinowy i dwa gniazda 13-pinowe. Od wielu lat stosowano gniazdo 7-pinowe, w którym umieszczone są dwa kierunkowskazy (lewy i prawy), dwa światła pozycyjne, światło „stop” oraz masa (rys. 1). Jedno wolne miejsce służyło jako rezerwowe, ale tylko do czasu wprowadzenia przepisów mówiących o obowiązkowym świetle przeciwmgielnym z tyłu pojazdu. Pin oznaczony numerem 2 został wykorzystany właśnie do tego celu. Tak więc nie było już żadnej rezerwy w gnieździe 7-pinowym. W związku z zapotrzebowaniem na „stały plus”, potrzebny do przyczep kempingowych, wprowadzono nowe gniazdo 13-pinowe (rys. 2). Wymyślono to dosyć ciekawie. Aby nie przerabiać istniejących instalacji (zarówno w samochodzie, jak i w przyczepie), dołączone dodatkowe piny niejako na obrzeżach. Do gniazda takiego możemy podłączyć wtyczkę zarówno 7-pinową, jak i 13-pinową, określaną jako WeSt (Welt-System). Zwróćmy uwagę, że bez względu na to jakim gniazdem się posługujemy, mamy do czynienia z normami, które określają numer każdego pinu. Warto te rzeczy znać, bo w każdym gnieździe pod danym numerem pinu mamy zawsze określone przyłącze (tab. 1). Wartości w tabeli obowiązują bez względu na to, czy mamy do czynienia z wtyczką 7-, czy 13-pinową.

Częsty kontakt z pracownikami niezależnych warsztatów, do których przyjeżdża coraz więcej pojazdów wyposażonych w magistrale danych CAN potwierdził, że obsługa oraz montaż urządzeń peryferyjnych jest równie tajemnicza, jak zniknięcie orzełka ze strojów naszej kadry narodowej.

Ideą centralnej magistrali wymiany danych jest sprawne zarządzanie informacjami oraz szybka komunikacja pomiędzy poszczególnymi systemami. Jednakże, by transfer powyższych danych był możliwy, od systemu wymagana jest odpowiednia konfiguracja poprzez kodowanie wszystkich części składowych. Ciągłą analizę stanu poszczególnych elementów systemu oraz odpowiednie ich zarządzanie można zaobserwować przy próbie podłączenia choćby najbardziej banalnych dodatkowych urządzeń zewnętrznych np. reflektorów halogenowych. Do dotychczasowej klasycznej procedury podłączenia zasilania oraz wymiany włącznika centralnego uwzględnić trzeba podłączenie do sterownika centralnej elektryki.