W najbliższych miesiącach czeka nas pożegnanie z konwencjonalnymi systemami lakierowania. Spowodowane to jest próbą ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, których składnikiem są tlenki i dwutlenki węgla, metan oraz węglowodory, będące istotnym składnikiem rozpuszczalników.

Łukasz Szarma

Możemy to zrobić dobrowolnie i świadomie lub też pod presją kar nałożonych przez odpowiednie organy Państwowe za nieprzystosowanie naszej firmy do wymagań narzuconych przez Unię Europejską. Dyrektywa 2004/42/CE z 21 kwietnia 2004 roku zwana LZO lub VOC (Volatile Organic Compounds) wprowadza wiele istotnych zmian zarówno w sprzęcie jaki użyjemy do naprawy pojazdu jak i w materiałach lakierniczych. W myśl tej dyrektywy właściciele lakierni muszą zmodernizować swoje zaplecze techniczne i technologie renowacji pojazdów. Do 1 stycznia 2008 roku mogą być wprowadzane do obrotu tradycyjne materiały lakiernicze, ale mogą być magazynowane na terytorium Polski maksymalnie jeden rok. Pamiętać należy, że odpowiednie instytucje mogą wyrywkowo kontrolować firmy zajmujące się sprzedażą i naprawą samochodów. Wojewódzkie Inspektoraty Ochrony Środowiska mają w planach na rok 2007, kontrolę: „ocenę przestrzegania przepisów ochrony środowiska w zakresie LZO. Porównując z celami podobnych kontroli z roku 2006 można sądzić, że są one ukierunkowane na sprawdzenie prawidłowości eksploatacji instalacji oddziałujących na środowisko oraz dotrzymywanie warunków rozporządzenia w sprawie standardów emisyjnych w zakresie emisji lotnych związków organicznych. Również Inspekcja Handlowa, Sanepid i Państwowa Inspekcja Sanitarna będą miały w swoich obowiązkach kontrole w zakresie przestrzegania „wodnej” dyrektywy. Począwszy od weryfikowania przystosowania różnego typu urządzeń lakierniczych takich jak komora lakiernicza, monitorowane będą także stany magazynowe (np. poprawność etykiet na produktach) oraz sprzedaż i ewentualne stosowanie wybranych produktów.

Kabiny lakiernicze

Problem dostosowania instalacji do nowych wymogów dotyczy starszych typów kabin lakierniczych i pomieszczeń zaadoptowanych na te cele.
Pierwszą rzeczą jaką należało by wykonać prze modernizacją, jest pomiar przepływu powietrza (pomiar taki najlepiej wykonać przez serwis po przeglądzie serwisowym - norma PN-EN 13355). Najlepiej go zrobić po przeglądzie, który obejmuje np. wymianę filtrów podłogowych. Zaleca się, aby pomiar taki wykonać przy rozstawionych elementach do lakierowania, przy pojeździe w kabinie, czyli w układzie takim jaki ma rzeczywiście miejsce podczas pracy w naszym zakładzie.
Przy tych pomiarach nasuwa się pytanie o wpływ i związek przepływu powietrza a lakierami wodorozcieńczalnymi. Należy pamiętać, że lakiery zgodne z LZO wymagają odpowiednio dużego przepływu powietrza podczas ich aplikacji. Wszystko po to by woda odparowująca z powierzchni lakieru i zwiększająca tym samym wilgotność powietrza została jak najszybciej wyeliminowana. Przyjmuje się, że przepływ w pustej kabinie powinien wynosić ok. 0,25 m/s, przy prędkości opadania powietrza ok. 0,3 m/s. Ogromna większość nowych i kilkunastoletnich kabin lakierniczych spełnia te wymagania, o ile są odpowiednio eksploatowane. Problem pojawia się w starszych systemach kabinowych lub w miejscach do tego adoptowanych.
Jakie elementy będą wymagały ewentualnego unowocześnienia ze względu na LZO.

Więcej informacji na temat modernizacji kabin lakierniczych przeczytają Państwo w Auto Moto Serwisie nr 11/2007