Elektromagnetyczny wtryskiwacz paliwa uchodził do niedawna za jeden z najbardziej niezawodnych elementów benzynowego systemu wtryskowego. Sytuacja jednak uległa zmianie po powszechnym wprowadzeniu do samochodów instalacji gazowych, jak również w związku ze znacznym pogorszeniem się jakości dostępnego na rynku paliwa. Oba wymienione czynniki spowodowały lawinę usterek wtryskiwaczy, związanych z ich zabrudzeniem, czy nawet zatarciem iglicy.

Osady gromadzące się w okolicy zaworu wtryskowego skutecznie przydławiają przepływ benzyny, ograniczając tym samym dawkę wtryśniętego paliwa. Przy niewielkich zabrudzeniach system wtryskowy wykorzystując mechanizm adaptacji, niejednokrotnie może sobie z tym problemem poradzić, wydłużając czas wtrysku Ti. Jednak duże zanieczyszczenia na tyle zubażają mieszankę paliwowo-powietrzną, że normalna praca silnika jest uniemożliwiona. Innym problemem wynikającym z zabrudzenia wtryskiwaczy jest bardzo często zmiana kształtu i jednorodności strugi wtryskiwanego paliwa, co może prowadzić do zwilżania ścianek kolektora dolotowego. Dodatkowo, przy braku właściwego stopnia atomizacji strugi paliwa, można spodziewać się znacznego zwiększenia emisji węglowodorów.

DIAGNOSTYKA I POMIARY
Najbardziej odczuwalnym przez kierowcę skutkiem nieprawidłowej pracy wtryskiwaczy jest nierówna praca oraz spadek mocy silnika. Nasuwa się więc pytanie o sposób przeprowadzenia diagnozy, jak również o metody usunięcia zanieczyszczeń wtryskiwaczy. Analiza pod kątem poszukiwania błędów jest procesem dość skomplikowanym, zwłaszcza że nie ma jednej uniwersalnej metody badawczej, która pasowałaby do większości pojazdów, obejmując wszystkie możliwe przypadki usterek. Do każdego badania należy podejść indywidualnie i zastosować taką metodę pomiarową, jaka w tym momencie jest najbardziej korzystna, a przede wszystkim możliwa do wykorzystania.

Więcej na ten temat przeczytają Państwo w „Auto Moto Serwisie” nr 10/2008